Auteur: ingritjellema

Onze allerliefste trouwe Milo

Milo (een Australian labradoodle) maakt nu ruim anderhalf jaar deel uit van ons gezin. Dat hij er is gekomen heeft heel wat voeten in aarde gehad. Vroeger was ik bang voor honden. Mijn opa had twee grote, zwarte Dobermann honden. Als ze kwamen logeren, waren de honden natuurlijk ook van de partij. Dan had ik het hele weekend buikpijn en durfde ik niet alleen beneden te zijn. Zo spannend vond ik het. Ze snuffelden de hele dag aan ons en luisterden alleen als mijn opa met een barse stem een commando gaf. Ik vond het enge honden en kon me niet voorstellen dat iemand ervoor zou kiezen ze voor de lol in huis te nemen. Eenmaal volwassen was ik gelukkig niet meer bang, maar mijn favoriet waren ze nog steeds niet. Onze kinderen (en later Matthijs ook) wilden al een heel lang graag een hond. Ik zeker niet! Ik zag de bui al hangen dat ik uiteindelijk vooral zou opdraaien voor het uitlaten.

Toen kwam ik erachter wat een hond kan betekenen voor kinderen (en volwassenen) en hoe deze ingezet kan worden tijdens coaching. Heel bijzonder. Ik groeide er steeds meer naartoe en uiteindelijk ging ik toch overstag…Van tevoren vond ik het best spannend. Waar beginnen we aan? Hoe zal het gaan? Hoe vind ik het om de hele dag steeds iemand om me heen te hebben? En toen kwam Milo… Een kleine, lieve, schattige pup met een hoge aaifactor. Het was de eerste maanden alsof we weer een baby in huis hadden. We waren druk met zindelijk maken, opvoeden, spelen, uitlaten, opletten, knuffelen, borstelen en consequent zijn. Als gezin op dezelfde lijn komen qua opvoeding, was ook nog een hele klus! En daarna kwamen de puberteit en hormonen om de hoek kijken. Vorig jaar heeft hij in een onbewaakt ogenblik een paar van m’n zelf gekweekte paprikaplantjes opgevreten. Een van de plinten in de woonkamer helemaal afgeknaagd. Een stinkende, dode vogel in z’n bek die hij niet meer af wilde staan. En nog wel meer gekke pup en puberstreken die ik ondertussen gelukkig alweer vergeten ben. Soms dacht ik: Waar zijn we eigenlijk aan begonnen? Ik ging op veel momenten echt uit mijn comfortzone.

Toch zit Milo vanaf dag 1 compleet in mijn hart. Ik ben nog steeds helemaal gek op hem. Hij houdt van iedereen in ons gezin, gewoon zoals we zijn. Hij heeft nooit een oordeel en is altijd enthousiast als er iemand thuis komt. Hij houdt niet van ruzie en gaat er dan meteen tussen in staan. Hij zorgt ervoor dat ik elke dag buiten ben en beweeg. Milo voelt het aan als iemand verdrietig is of het moeilijk heeft. Dan gaat hij naast je zitten en legt hij z’n kop op je knie. En wordt er veel geknuffeld. Milo spiegelt vaak het gevoel en gedrag wat hij ziet. Af en toe ook best behoorlijk irritant als je zelf even chagrijnig bent. Tegelijk ook zo bijzonder dat een dier dit gewoon kan. Hem aaien vermindert stress en werkt rustgevend. Er komt dan een stofje vrij: Het gelukshormoon Oxytocine. Ik heb gemerkt dat dit niet zomaar een verhaaltje is, het gebeurt echt! Bijzonder hoe belangrijk hij is voor ons gezin. Milo gaat in de toekomst vast voor nog meer kinderen iets betekenen. We willen deze allerliefste, grappige, gevoelige,  gekke, enthousiaste, trouwe huisgenoot voor geen goud meer kwijt!

Jouw grens

Klasgenoten op het VO gaan regelmatig over jouw grenzen heen. Hier heb je veel last van en het maakt je ongelukkig. Dat wil je graag veranderen! Daarom kom je bij mij. We praten er samen over. Ik vraag dieper door op wat je denkt en voelt. Daardoor komt er bij jou meer bewustwording. Je beseft dat alleen jijzelf kan bepalen waar jouw grens ligt. De ander mag hier niet overheen gaan!

We doen samen een oefening (NLP techniek), waardoor jij je ervan bewust wordt hoe de ander reageert op jou en jij op de ander. Je neemt een concrete situatie in gedachten waarin iemand over je grenzen ging. Je beschrijft de situatie en jullie reactie op elkaar. Voor jezelf en de ander kies je een kleur matje. Je legt ze op een plek in de ruimte. Jij neemt jou eigen plaats in en ik ga op het matje van de ander staan. Dan reageren we op elkaar zoals in de situatie en voelen wat dit met ons doet. Daarna wisselen we van plaats en ervaren de plek van de ander. We gaan er even af en delen wat gevoeld werd en opviel. Wat wil je anders? Hoe zou je eigenlijk graag willen reageren? Wat zou je dan kunnen zeggen? We gaan weer op de matjes staan en proberen de nieuwe reactie uit. We wisselen nog een keer, zo ervaar jij ook hoe jouw nieuwe, gewenste reactie overkomt op de ander. We delen weer onze gevoelens en inzichten. Zo wisselen we nog een paar keer tot het voor jou helemaal juist voelt. Je wordt je ervan bewust dat het goed voelt om voor jezelf op te komen! Dat je stevig staat en je sterk voelt terwijl je dit zegt! Door je te verplaatsen in de ander, heb je ook ervaren hoe het overkomt als jij je grenzen duidelijk aangeeft.

Wat heb je hard gewerkt tijdens deze sessie. Dapper dat je hier zo serieus mee aan de slag gaat! De komende weken ga je in het dagelijks leven oefenen met het aangeven van je grenzen. Dit heeft tijd nodig. Door deze oefening ben jij je meer bewust geworden en dat neem je mee. Je blijft trouw aan jezelf!        

Een nieuwe stap

Tijdens onze vakantie in Zwitserland maakten we een mooie en ook pittige tocht over vier gletsjers. Op verschillende momenten echt buiten mijn comfortzone. Halverwege de wandeling  stonden we ineens voor een waterval waar we overheen moesten. Een snelstromende rivier raasde langs de gletsjer naar beneden. Er lagen wat stenen (onder het wateroppervlak) om naar de overkant te komen. Dit was echt de enige plek om over te steken, maar wat als ik een verkeerde stap zet en m’n evenwicht zou verliezen… Allerlei gedachten spookten door mijn hoofd. Totaal niet helpend, maar ik redde het niet om er zelf uit te komen en de stap te wagen. Ik was zo blij met de steun en aanmoediging van mijn lieve man op het juiste moment. Daarna kon ik weer zelfstandig verder gaan. Genieten van de imposante geweldige natuur. En van mijn overwinning: Samen is het toch gelukt! 

Ik zie hierin een mooie verbinding met mijn werk als coach: Ik begeleid jou en je kind graag om verder te komen, als het zelf even niet meer lukt. Misschien merk je dat je kind veel piekert. Nieuwe  situaties spannend vindt en ze het liefst vermijdt. Of ergens anders tegenaan blijft lopen. Gun je kind om hierin een nieuwe stap te maken. Zodat hij of zij beter om kan gaan met angst, gevoeligheid of een andere belemmering. Gun jezelf iemand die met je meedenkt en naast je staat. Je staat er niet alleen voor. We lopen een tijdje samen op om je kind te laten groeien en bloeien!

Dapper omgaan met je angst

Wat hou ik van dit mooie werk! In mijn praktijk heb ik verschillende kinderen gecoacht die bang zijn voor nieuwe situaties. Ze zien enorm op tegen uitjes, bijvoorbeeld op kamp met groep 8. Ze piekeren veel en worden hierdoor belemmerd. Soms is de angst zo groot, dat ze besluiten niet mee te gaan met een activiteit. Dat is natuurlijk heel frustrerend en verdrietig. Voor je kind en ook voor jou als ouder. Je voelt je machteloos en lijkt niet door te dringen tot wat je kind voelt en denkt…

Als coach ga ik met je kind in op de gebeurtenis. Ik gebruik hierbij o.a. het 5G-schema:

	Gebeurtenis (ik ga op kamp)
	Gedachte (het gaat me nooit lukken)
	Gevoel (bang)
	Gedrag (ik huil en pieker)
	Gevolg (ik blijf thuis)

We erkennen deze gevoelens en gedachten, ze mogen er zijn, hoe lastig het soms ook is. Ze horen bij jou, bang zijn is oké! Angst is van nature een goede emotie die je waarschuwt voor gevaar. Alleen niet op alle momenten is het nodig en handig om bang te zijn. Daarom gaan we deze gedachten en gevoelens omdraaien. Wat zou je anders kunnen denken en voelen? Klopt het eigenlijk wel wat je denkt? Je kind bedenkt positieve, helpende gedachten en gevoelens. Als je dit vaker oefent, kun je het ook in andere situaties toepassen. Je kind ontdekt dat je zelf een keuze hebt in wat je denkt en voelt. Hierna kiest hij of zij uit de schatkist een mooie krachtsteen die staat voor de nieuwe helpende gedachte. Bijvoorbeeld: ‘Het gaat me lukken!’ Of ‘Ik ben goed zoals ik ben!’ Als je naar deze steen kijkt, of ‘m voelt in je broekzak, dan denk je: Het gaat me lukken! Zo wordt de gedachte verankerd. Je kind leert anders voelen en denken en kan dapper met nieuwe situaties omgaan!

Is jouw kind ook vaak bang in nieuwe situaties? Gun jij je kind dat hij of zij positiever leert denken en voelen? Mail, bel of app me, dan kijken we samen wat ik voor jullie kan betekenen. Welkom!